Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

weet je...

 
weet je hoe het voelt
om jezelf niet te durven zijn,
bang om te ontdekken
dat je diep vanbinnen
misschien helemaal
neit zo lief en aardig bent
als ierdereen zegt.
bang dat iemand dat zal zien,
en je dan gewoon weer afwijst.

weet je hoe het voelt
om jarenlang
te moeten horen
dat je helemaal niets waard bent,
dat je alleen maar een last bent
en in de weg loopt.
ze stampen het zo in je hoofd,
zolang,
tot je het zelf gelooft.

weet je hoe het voelt,
om de weg kwijt te zijn
naar je gevoelens
want jarenlang
probeerde je gewoon niet te voelen,
drukte je alles gewoon maar weg.
geen pijn, verdriet en angst,
maar ook blijdschap en genot
voelde je niet meer.
je wordt het zo gewoon,
dat gevoelloosheid na een tijdje zalig wordt,
want als je al die gevoelens zou toelaten,
dan ga je er gewoon aan kapot...

ik weet dat het niet makkelijk is,
niet voor mij, en niet voor jou:
want telkens als je me zo bemoedigend aankijkt,
telkens als je me probeert te begrijpen,
zou ik willen huilen,
maar steeds stuur ik mijn tranen
terug naar binnen.
telkens als je een stapje dichter
bij die goed verstopte gevoelens van mij komt,
duw ik je wanhopig van me weg,
ook al wil ik je zo graag toelaten.

gevoangen in een web van gevoelens,
ik wil ze uiten, maar het lukt me niet.
ik hoop dat je me begrijpt...

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags